Η αποκάλυψη πριν από δεκαπέντε χρόνια των πολιτικών ατοπημάτων του Μάρτιν Χάιντεγκερ και του Πωλ ντε Μαν συντάραξε τη διανόηση της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Ο Ρίτσαρντ Γουόλιν καταδεικνύει ότι η σαγήνη που άσκησε ο φασισμός στον μεταμοντερνισμό δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο αλλά έχει, αντιθέτως, ευρείες διαστάσεις και παρελθόν. Ο Γουόλιν αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι ο μεταμοντερνισμός κρατάει τα σκήπτρα της αριστερής ιδεολογίας, δείχνοντας την προϊστορία της σχέσης της μεταμοντέρνας σκέψης με την άκρα Δεξιά. Οι ρίζες του μεταμοντερνισμού στους πρωτοφασίστες literati της δεκαετίας του ‘30 αποκαλύπτουν μια σκοτεινή πολιτική κληρονομιά. Οι ανομολόγητες συγγένειες ανάμεσα στο κίνημα του αντι-Διαφωτισμού και τον μεταμοντερνισμό συνιστούν το αφηγηματικό νήμα του Γουόλιν. Η κοινή αντιπάθεια που έτρεφαν τόσο οι μεταμοντέρνοι όσο και οι υπερασπιστές του αντι-Διαφωτισμού για τον ορθό λόγο και τη δημοκρατία προδίδει μια σημαίνουσα στρατηγική συμμαχία -και οι μεν και οι δε ενοικούν στο εκρηκτικό εκείνο πεδίο όπου η Αριστερά συναντάται με τη Δεξιά.

Η αποκάλυψη πριν από δεκαπέντε χρόνια των πολιτικών ατοπημάτων του Μάρτιν Χάιντεγκερ και του Πωλ ντε Μαν συντάραξε τη διανόηση της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Ο Ρίτσαρντ Γουόλιν καταδεικνύει ότι η σαγήνη που άσκησε ο φασισμός στον μεταμοντερνισμό δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο αλλά έχει, αντιθέτως, ευρείες διαστάσεις και παρελθόν. Ο Γουόλιν αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι ο μεταμοντερνισμός κρατάει τα σκήπτρα της αριστερής ιδεολογίας, δείχνοντας την προϊστορία της σχέσης της μεταμοντέρνας σκέψης με την άκρα Δεξιά. Οι ρίζες του μεταμοντερνισμού στους πρωτοφασίστες literati της δεκαετίας του ‘30 αποκαλύπτουν μια σκοτεινή πολιτική κληρονομιά. Οι ανομολόγητες συγγένειες ανάμεσα στο κίνημα του αντι-Διαφωτισμού και τον μεταμοντερνισμό συνιστούν το αφηγηματικό νήμα του Γουόλιν. Η κοινή αντιπάθεια που έτρεφαν τόσο οι μεταμοντέρνοι όσο και οι υπερασπιστές του αντι-Διαφωτισμού για τον ορθό λόγο και τη δημοκρατία προδίδει μια σημαίνουσα στρατηγική συμμαχία -και οι μεν και οι δε ενοικούν στο εκρηκτικό εκείνο πεδίο όπου η Αριστερά συναντάται με τη Δεξιά.

Ιταλία:Επίθεση αντιφασιστών στον Ελεύθερο κοινωνικό χώρο Tenaglia

Στις 3 Απριλίου το βράδυ ομάδα θρασύδειλων αριστερών- αντιφασιστών κατάφερε να επιτεθεί και να σπάσει την τζαμαρία του άδειου εκείνη τη στιγμή Ελεύθερου κοινωνικού χώρου Tenaglia στην Ρώμη . Τον τελευταίο καιρό οι θρασύδειλες επιθέσεις της αριστεράς έχουν πληθύνει ,ειδικά μετά των Φαρκόνι των περασμένο χειμώνα οπού οι ιταλοί εθνικιστές με τον ακτιβισμό τους και την δυναμικότητα τους κατάφεραν να γίνουν μέρος και εν μέρη και η καρδιά αυτού του ογκοδέστατου ιταλικού λαικού κινήματος, πράγμα του οδήγησε την αριστερά να αντιδρά σπασμωδικά μη όντας πλέον αποδεκτή σε αυτό το κίνημα και εν τέλει στην καταδίκη των Φαρκόνι σαν φασίστες. Μέρος αυτών τον σπασμοδικών κινήσεων είναι και οι επιθέσεις σε εθνικιστικούς χώρους όταν αυτοί είναι άδιοι. Η μη αποδοχή της αριστεράς απο τον λαό της Ιταλίας αλλά και η δυναμική και η νεανικότητα που εμπνέουν οι εθνικιστές οδηγεί τους αριστερούς στην ιταλία σε παραφροσύνη και σπασμωδικές ενέργειες.

Οι πολεμιστές ποτέ δεν ρωτούνε
Είσαι ο σύντροφος μου στη μάχη. Κράτα γενναία τα στενά που σου εμπιστεύτηκα. μην τα προδώσεις! Χρέος έχεις και μπορείς στο δικό σου τον τομέα να γίνεις ήρωας. Αγάπα τον κίνδυνο. Τί είναι το πιο δύσκολο; Αυτό θέλω! Ποιο δρόμο να
πάρεις; Τον πιο κακοτράχαλο ανήφορο. Αυτόν παίρνω κι εγώ. Ακολούθα με! Να μάθεις να υπακούς. Μονάχα όποιος υπακούε

Read More